De Goede Zeden van Totalitair Secularisme

De Goede Zeden van Totalitair Secularisme

Afgelopen dinsdag werd een moslima en plein public onder toezicht van vier gewapende politieagenten gedwongen zich uit te kleden terwijl ze lag te zonnebaden op een Frans strand. Haar outfit, een zwarte legging, blauwe tuniek en een bijpassende sjaal om het haar gewikkeld, was in overtreding van het zogenaamde boerkiniverbod. Dit verbod werd geïntroduceerd in Nice, de plaats van het tafereel, als reactie op de terreuraanslag van 14 july in het Franse kustplaatsje. Op haar bon stond dat haar kleding niet voldeed aan de goede smaak en secularisme. Wie denkt dat dit een blunder betrof van een stel overijverige agenten zit ernaast. Rechters hielden de ban in stand met het argument dat de kleding kon worden gezien als een spanningen verergerende provocatie.

Onder de 86 slachtoffers van de terreuraanslag in Nice, bijeen gekomen om de nationale eenheid te vieren op Bastille Dag bevonden zich 30 moslims, sommigen met hoofddoek. Toch heeft Nice en een oplopend aantal andere steden ervoor gekozen de dragers van een Australisch kledingstuk wettelijk te brandmerken als representanten van islamitisch terrorisme. Dit alles om negatieve associaties die het kledingstuk mogelijk oproept bij anderen (=‘echte’ Fransen) te voorkomen. 70 jaar nadat de moderne bikini insloeg als een bom in Frankrijk zijn lokale overheden overgegaan van het reguleren van te onthullende zwemkleding in naam van de goede zeden op het modereren van te verhullende zwemkleding in naam van de goede zeden en het secularisme.

Door terrorisme gedreven massahysterie heeft de ‘goede zeden’ teruggebracht tot een zaak van de wet.

Frankrijk is al langer bezig met het uitgummen van rechten en vrijheden in naam van de veiligheid. Sinds de schietpartij bij Charlie Hebdo breidt Frankrijk zijn counter-terrorisme maatregelen bij iedere aanslag verder uit. Toen Parijs in november werd getroffen door een reeks terreuraanslagen heeft het land in een voortdurende noodtoestand verkeerd. Nadat een vrachtwagen zich een weg door de menigte aan de Promenade des Anglais baande was het dan ook niet de vraag of maar hoe gretige politici ditmaal de ‘veiligheid’ zouden vergroten. De Noodtoestand maakte al massa surveillance, arrestaties, ‘administratieve huiszoekingen’ (= inval) zonder bevelschrift en het plaatsen van verdachten onder huisarrest mogelijk, en toch was het niet genoeg om een man te verhinderen in een voertuig te klimmen. Zonder Frankrijk in een dictatuur te veranderen kan er wettelijk niet veel meer gedaan worden om terrorisme te voorkomen.

Nu naar het boerkiniverbod.

De waarden van de natie staat veranderen net zo vaak als de publieke opinie

Geconfronteerd met provocatie moet een natie zichzelf verdedigen. De Franse socialistische premier Valls gebruikte sterke taal tegen reporters die hem vroegen naar het boerkiniverbod. Volgens hem is het dragen van een boerkini niet compatibel met de waarden van de Franse Republiek. Opmerkelijk genoeg verandert wat wel en niet compatibel is met de waarden van de natie net zo vaak en drastisch als de publieke opinie. Dit geldt in het bijzonder voor het principe van seculariteit, of laïcité. Frankrijk had al een vrij vergaande interpretatie van de scheiding tussen kerk en staat. Na 2004 zijn alle religieuze symbolen verbannen uit publieke schoolgebouwen. De wet die niet toevallig werd doorgevoerd na 11 september, was een poging sluiers en hoofddoeken te verbieden zonder al te opzichtig de gelijkheid voor de wet te schenden. Een decennium later lijkt alle schijn te zijn weggevallen.

Het is een ding om het principe van religieuze neutraliteit toe te passen op ambtenaren. Het dwingen van burgers zich te voegen naar een door de overheid in het leven geroepen interpretatie van goede zeden en secularisme grenst aan tirannie.

De Franse overheid gebruikt de terreurdreiging om haar burgers dusdanig te terroriseren dat zij steeds verder escalerende schendingen van hun rechten en vrijheden accepteren. Niemand die goed bij zijn hoofd is, voor het gemak schaar ik ook de betreffende politici daarbij, gelooft dat het weren van boerkini's de publieke veiligheid vergroot. In werkelijkheid dient het boerkiniverbod als koren op de molen van ISIS, die de stigmatisering van alle moslims mooi kan aanwenden om gematigde moslims te overtuigen van de kwade intenties van het Westen. Dit toont aan dat de politici die stoere taal uitslaan en links en rechts symboolpolitiek doorvoeren niet zozeer geïnteresseerd zijn in publieke veiligheid als in hun eigen populariteit. Met de voortdurende noodtoestand en de steeds irrationelere wetgeving om de vox populi te bedienen is Frankrijk snel op weg naar een seculier totalitarisme.

Wat het boerkiniverbod en de controverse rondom de handhaving ervan laat zien heeft naast sombere ook hoopvolle kanten. Wanneer mensen roepen om politieke actie realiseren zij zich vaak niet dat de wetten impact hebben op echte mensen. Het steunen van een verbod op islamitische zwemkleding uit veiligheidsoverwegingen na een periode van dodelijk islamitisch extremisme is gevoelsmatig ver verwijdert van de realiteit van een in Toulouse geboren en getogen moeder van twee die in het bijzijn van haar jonge kinderen wordt gedwongen zich uit te kleden, terwijl omstanders haar toeroepen dat ze ‘naar huis’ moet gaan.

Het enige middel tegen de politieke hysterie is de angstige massa te confronteren met de schade die de ad hoc wetgeving toebrengt aan het leven van medemensen. Om de lokroep van machtswellustige politici te weerstaan moeten mensen veel meer foto's zien van vrouwen zoals Siam die worden lastiggevallen door agenten. Dit zal meer bijdragen aan het voorkomen van terrorisme en het handhaven van de publieke veiligheid dan het verbieden van symbolen.

Obama of Poetin, wat maakt het uit?

Obama of Poetin, wat maakt het uit?

Seculier Extremisme

Seculier Extremisme